Речиси 22 отсто од граѓаните во Македонија живеат под линијата на сиромаштија, додека државата веќе шест години нема Национална стратегија за справување со проблемот, предупреди Македонската платформа против сиромаштијата во отворено писмо до Владата по повод 17 Октомври – Меѓународниот ден за искоренување на сиромаштијата
Според податоците наведени во писмото, 29,5 отсто од децата живеат во сиромаштија, а 38 отсто се соочуваат со повеќедимензионална сиромаштија и растат во услови што претставуваат ризик за нивното здравје, образование, безбедност и развој. Само 19 отсто од домаќинствата со деца добиваат детски и семејни додатоци, наспроти 88 отсто во Европската Унија.
Платформата посочува дека недостатокот од достапни услуги за грижа дополнително ја продлабочува сиромаштијата. Градинка посетуваат 45,5 отсто од децата на возраст од три до шест години, но стапката кај ромските деца изнесува само 17 отсто, во споредба со 95 отсто во ЕУ.
Последиците особено ги чувствуваат жените, кои извршуваат 72,5 отсто од неплатената домашна работа и грижата за децата, старите и изнемоштените лица. Ваквата состојба ја ограничува нивната економска независност и придонесува повеќе од половина од жените во земјата да бидат неактивни на пазарот на труд.
Од МППС оценуваат дека сиромаштијата во земјата е долготраен, структурен и системски проблем, додека отсуството на стратегија од 2020 година и префрлањето на одговорноста меѓу централната и локалната власт создале институционален вакуум. Поради тоа, Платформата бара итно донесување сеопфатна Национална стратегија против сиромаштијата, изработена преку широк, инклузивен и транспарентен процес.
„Националната стратегија против сиромаштија не може и не смее да биде уште еден документ без буџет и скриен во фиока“, порачуваат од МППС.

Меѓу конкретните барања се спроведување на Европската гаранција за децата, воведување универзален детски додаток, вклучување на домувањето во социјалните политики и зголемување на пристапот до градинки. Платформата бара и развој на услуги за децата со попреченост и за старите лица, посилна заштита на работничките права, намалување на трошоците што граѓаните ги плаќаат од сопствен џеб во здравството и мерки против сиромаштијата кај пензионерите.
Според МППС, државата мора да престане со парцијални мерки што не ги отстрануваат причините за сиромаштијата и да обезбеди континуирана поддршка во сите критични животни премини – од детството и младоста, преку вработувањето, до пензионирањето. Во креирањето и следењето на политиките, велат од Платформата, мора да бидат вклучени граѓанските организации и луѓето со лично искуство со сиромаштија и социјална исклученост.
„Намалувањето на сиромаштијата е политичка одлука“, нагласува Платформата, оценувајќи дека сиромаштијата не смее да се третира како личен неуспех, туку како системски проблем што може и мора да се реши.








