Џефри Епстин сакал да си исполни една каприциозна желба. Еден дизајнер на ентериер му предложил на американскиот финансиер да обои дел од својата градска куќа на Менхетен во истата нијанса на бледо-виолетова боја каква што има во познатата Александрова палата во Санкт Петербург. Епстајн сакал лично да ја види таа просторија. Така, во ноември 2002 година, тој отпатувал за Русија со приватен авион, придружуван од британската јавна личност Гислејн Максвел и францускиот скаут за модни таленти Жан-Лук Брунел – според двајца поединци запознаени со патувањето, како и според евиденцијата за летови објавена од Министерството за правда на САД и извештајот на француското обвинителство. За време на престојот во Москва, Епстин, Максвел и Брунел – придружувани од вооружени телохранители во оклопни возила – отишле во ресторан на забава со Умар Џабраилов, богат чеченски бизнисмен и пријател на Гислејн Максвел. Потоа, според изворите, Епстин му наредил на својот возач да вози по улицата Тверскаја, за да може да ги набљудува проститутките што ноќе стоеле долж тој дел од улицата.
Евиденцијата за летови претходно потврди дека Епстајн патувал во Русија во 2002 година – што е една од само двете познати посети на таа земја. Сепак, две лица запознаени со патувањето сега, за првпат, открија зошто тој отишол таму и како таа посета довела до продлабочување на неговите врски со Русија. Она што започнало како опсесија со млади Русинки, прераснало во поширок обид за воспоставување контакти со олигарси и високи функционери од Кремљ, како и за обезбедување средба со самиот претседател Владимир Путин, покажа истражување на „Ројтерс“.
„Ројтерс“ не пронајде докази дека Епстин работел за руските разузнавачки служби, дејствувал во име на руската влада или успеал да се сретне со Путин.
Новинарите разговараа со повеќе од дваесетина луѓе запознаени со врските на Епстин со Русија – вклучително и девет лица кои го познавале лично – и разгледаа стотици страници документи од Министерството за правда на САД, евиденција за летови, судски поднесоци и електронски пораки. Канцеларијата на Путин не одговори на барањата за коментар во врска со Епстин. Првичниот интерес на Епстин бил главно од граблива природа: демнење и регрутирање жени и малолетни девојки, кои потоа ги носел во Соединетите Држави преку мрежи за моделинг, ветувајќи им професионални можности. „Ројтерс“ идентификуваше најмалку 17 жени од поранешниот Советски Сојуз кои биле вовлечени во мрежата на Епстин за трговија со луѓе со цел сексуална експлоатација – меѓу кои и три лица од стотиците поединци кои побараа правда поради неговите злоставувања и експлоатација. Сепак, откако во 2008 година на Флорида призна вина по обвиненија поврзани со проституција – вклучително и заведување малолетничка – и откако отслужи 13-месечна затворска казна, Епстин почна сè повеќе да ја гледа Русија како пат за враќање во елитното општество, открива истражувањето на „Ројтерс“.
Тој почна да воспоставува контакти со Руси во обид да го врати својот општествен углед, истовремено продолжувајќи да регрутира жени за сексуални односи. Документите на Министерството за правда покажуваат дека Епстин поседувал руски визи во поголемиот дел од периодот меѓу 2002 и 2019 година – годината кога бил уапсен по федерални обвиненија за трговија со малолетници за цел сексуална експлоатација, а подоцна починал во затвор на Менхетен на 66-годишна возраст.
Неговото прво од двете познати патувања во Русија се случило во 1998 година, кога го посетил Саров – воено-индустриски град чии активности биле толку тајни што, со децении, тој не се појавувал на јавните карти.
Посетата на Санкт Петербург во 2002 година беше неговото второ патување во Русија. За време на таа посета, групата го разгледа Катерининиот дворец – поранешна царска резиденција каде што, два дена претходно, Путин го пречека својот американски колега, Џорџ В. Буш, на билатерална средба. „Ројтерс“ не успеа да утврди дали Епстин на крајот ја посетил таканаречената „Виолетова соба“ или „Собата во боја на брест“ во блискиот Александровски дворец. Посетата на таа просторија му ја препорачал познатиот дизајнер на ентериер Алберто Пинто.
Млади Русинки
Епстиновите обиди за приближување кон Русија започнаа со млади манекенки.
Кога во ноември 1989 година падна Берлинскиот ѕид, а Советскиот Сојуз почна да се отвора кон светот, западни модни агенти го преплавија огромниот регион што се протега од Прага до Владивосток, во потрага по нови манекенски таленти. Меѓу нив беше и францускиот моден агент Жан-Лук Брунел, кој работеше за агенцијата „Карин Моделс“ (Karin Models) со седиште во Париз. Тој патуваше низ Источна Европа и поранешниот Советски Сојуз, регрутирајќи девојки и млади жени и носејќи ги во Париз, каде што американските агенции избираа манекенки за северноамериканскиот пазар – изјави Џои Хантер, американски моден агент кој ги познаваше и Епстин и Брунел.
Во септември 1991 година, Брунел организирал забава во својот стан во Париз, на престижната авенија „Ош“ (Avenue Hoche), според Тиција Хајсман, поранешна манекенка која присуствувала на настанот. Таа допатувала од Холандија, надевајќи се дека Брунел ќе ѝ помогне да започне манекенска кариера. Меѓу другите гости имало бизнисмени – особено од Саудиска Арабија – како и манекенки од Чехословачка, Југославија и Русија, изјавила Хајсман за Ројтерс. Една девојка од Русија, која изгледала како да е во раните тинејџерски години, поголемиот дел од вечерта го поминала седејќи во скутот на Епстајн, раскажала Хајсман. Во тоа време, таа го знаела само како „Џефри“ – името што Брунел го користел за него. Подоцна, го препознала од медиумските извештаи и сфатила дека станува збор за Епстајн. Девојката ѝ кажала на Хајсман дека Брунел ѝ го платил летот до Париз и ѝ ветил дека ќе ја претвори во супермодел. Она што најмногу ја вознемирило Хајсман била возраста на девојката. „Беше морничаво“, се присетува таа.
„Девојката рече дека работата како манекенка не оди добро, но дека ’Џефри се грижи за мене‘. Исто така, морничаво беше и тоа што јас имав 18 години, а таа очигледно беше многу помлада од мене.“
„Ројтерс“ не можеше независно да потврди дали забавата навистина се одржала, ниту пак идентитетот и возраста на руската девојка. Во кривична пријава поднесена во 2019 година, Хејсман го обвини Брунел дека ја дрогирал и силувал, приближно една недела по забавата. За време на испрашувањето од страна на француските истражители, пред неговата смрт, Брунел негираше какво било прекршување на законот. Тој изјавил дека првпат го запознал Епстин за време на лет помеѓу Њујорк и Француската ривиера, но не прецизирал кога се случило тоа, напоменувајќи дека „не е многу добар со датумите“, се наведува во извештајот на француското обвинителство. Брунел почина додека сè уште беше под истрага, пред обвинителите да одлучат дали ќе покренат обвиненија против него и ќе го изведат пред суд. „Ројтерс“ не можеше независно да утврди кога двајцата мажи првпат се сретнале.
Документацијата од француското обвинителство покажува дека Брунел го опишал Епстин како пријател и навел дека патувал со неговиот приватен авион, како и дека го посетил „Литл Сент Џејмс“ – неговиот приватен остров на Американските Девствени Острови. Во декември 1991 година, Советскиот Сојуз се распадна. Дотогаш, Епстин веќе имаше заработено милиони долари советувајќи го Лез Векснер, милијардер и магнат во малопродажбата, кој стои зад брендот за долна облека „Викторијас сикрет“ (Victoria’s Secret). До средината на 90-тите години, неговата градска куќа на Менхетен станала место за собирање на славни личности, милијардери и истакнати политички фигури. Портпаролот на Векснер одби да даде коментар. Векснер во повеќе наврати негираше дека знаел за злоставувањето на жени и девојки од страна на Епстин. Во февруари 2026 година, тој пред Комитетот за надзор при Претставничкиот дом на САД изјави дека бил „измамен од измамник од светска класа“. Епстин често можел да се види во друштво на руски манекенки и млади жени. Двајца менаџери од модната индустрија, кои го познавале финансиерот, се сетија на името на една од нив: Ана Малова. Во 1993 година, на 22-годишна возраст, Малова го освои второто место на изборот за „Мис Русија“ во Москва. Таа се појави на американската модна сцена во 1996 година, по учеството на натпреварот „Календар на американскиот сон“ (American Dream Calendar) на Бахамите – факт поткрепен со фотографија и изјави од две други манекенки кои исто така учествувале.
Целиот линк од истражувањето на „Ројтерс“ .








