Најмалку 1.200 луѓе беа уапсени за време на протестите, кои француската влада ги опиша како „ескалација на насилството“, додека околу 550.000 луѓе излегоа на улиците. Во Париз, до вечерните часови, имаше сериозни судири со полицијата за разбивање на демонстрациите, која употреби солзавец и водни топови.
Во главниот град, но и во други делови од земјата, згради беа запалени. Во Лимож, голем пожар во градското собрание доведе до делумно уривање на покривот. Во неколку градови беа регистрирани грабежи, како и широко распространет вандализам врз градските администрации и деловните објекти.
Премиерот Себастјен Лекорни рече дека 150 полицајци биле повредени за време на немирите.
Во Париз, главниот протестен марш во текот на попладневните часови беше претежно мирен.
Младинската група изјави за Би-Би-Си дека се „пацифисти“ и „само се обидуваат да ги променат работите, но ништо не се поместува“.
Сепак, како што одминуваше денот, некои групи почнаа да палат пожари на улиците и запалија неколку возила, вклучително и на добро познати локации во центарот на градот, како што е Плоштадот на Републиката.
Продавниците беа ограбени, барем еден ресторан беше целосно запален, а Би-Би-Си сними судири меѓу одредени групи демонстранти.
Полицијата за немири беше видена како напаѓа група во центарот на Париз и удира со палки повеќе луѓе.
Во Лион, градоначалникот Грегори Дусе рече дека палењето на туристичката канцеларија на градот е „трагедија“, изјавувајќи за BFMTV дека „го крши срцето бидејќи станува збор за многу препознатлива и добро позната историска зграда“.
Локалната полиција соопшти дека „непријателски настроени лица“ ги спречуваат пожарникарите безбедно да го изгаснат пожарот.
Пожарникарските екипи се бореа и со пожар во градското собрание на Лимож, за кој локалната префектура соопшти дека предизвикал делумно уривање на зградата.
Раката на еден млад човек беше „откината“ при експлозија на мала експлозивна направа во Сент Етјен, објави градоначалникот на тој град, Реџис Хуанико, на социјалните мрежи, додавајќи дека „таква трагедија никогаш не требало да се случи“.
Зошто протестираат студентите?
Стотици илјади студенти протестираат во последните недели поради недостаток на персонал и лошата состојба на објектите во француските лицеи – средни училишта што ги посетуваат ученици на возраст од 15 до 18 години. Ним им се придружија членови на синдикати и други протестни групи.
Меѓу нив е и таканареченото движење „жолти елеци“, кое протестира повеќе од една година од 2018 година поради зголемените трошоци за живот и стана едно од најдолготрајните протестни движења во модерната француска историја.
Француското Министерство за внатрешни работи соопшти дека за време на протестите во саботата, „целни акти на насилство“ од „маскирани лица“ се регистрирани во делови од Париз, како и во Марсеј, Рен, Тулуз и Анже.
Пријавени се штети на згради низ цела Франција, вклучувајќи ги Гренобл, Авињон, По, Монпелје и Валанс.
Во Париз, продавници за облека и храна беа ограбени, додека во Лил, продавница на Apple беше провалена и целосно испразнета.
Како реагираа француските власти на бранот протести?
Иако Франција не е непозната за протести и немири, овој бран доаѓа во време кога земјата влегува во период на длабока политичка неизвесност.
Францускиот претседател Емануел Макрон ќе ја напушти функцијата следната година, а анкетите сугерираат дека претседателските избори во април би можеле да се сведат на пресметка меѓу лидерката на Националното собирање, Марин Ле Пен, и Жан-Лук Меланшон од левичарската партија „Непобедлива Франција“.
Меланшон учествуваше во демонстрациите, а подоцна ја обвини полицијата дека „се нафрлила“ врз демонстрантите, додека ги осуди грабежите и палењето.
Лекорни ги оцени своите коментари како „опасни и цинични“.
Тој претходно рече дека полицијата се соочила со „насилство со екстремен интензитет“ и дека одредени групи ги користат протестите како „загревање“ за претседателските избори, додавајќи: „Никој нема да ја наметне својата политичка агенда преку насилство“.
Ле Пен рече дека „легитимните барања“ на демонстрантите биле „земени како заложници од крајната левица“, обвинувајќи го Меланшон за поттикнување насилство.
Макрон рече дека „оние кои уништуваа, напаѓаа префектури и деловни објекти, ограбуваа дури и градски куќи, ќе бидат гонети и казнети“.
Владата се обиде да одговори на дел од барањето, па министерот за образование Едуард Зефре вети 3.000 дополнителни заменски наставници во телевизиско интервју на 8 октомври. Сепак, протестите продолжија и станаа поинтензивни.
