Дното на Охридското Езеро повторно е преполно со разновиден цврст отпад, меѓу што пластични шишиња, автомобилски гуми, лименки, стаклена амбалажа, текстил и други предмети што завршуваат во езерските води. Нуркачите предупредуваат дека проблемот со загадувањето продолжува и покрај бројните еколошки акции за чистење.
Нуркачот Никола Паскали алармира дека отпадот не само што ја нарушува природната средина, туку претставува и долгорочна закана за живиот свет во езерото. Особено загрижувачки е фактот што пластиката со текот на времето се распаѓа на микропластика, која може да навлезе во синџирот на исхрана и да заврши во организмите на водните животни.
Пластичните шишиња се разградуваат со векови, додека автомобилските гуми долго време испуштаат штетни материи во водата. На тој начин загадувањето не останува само видлив еколошки проблем, туку создава последици што можат да влијаат врз биодиверзитетот и квалитетот на езерскиот екосистем.
Нуркачите посочуваат дека ваквите глетки се повторуваат при речиси секоја акција за чистење на езерското дно. Во претходните акции биле извлекувани и градежен шут, пластичен мебел, санитарни елементи и големи количества стаклена и метална амбалажа, дури и од локации кои се меѓу најпосетуваните туристички места.
Како решение, еколошките активисти бараат поригорозни контроли, поефикасно санкционирање на загадувачите и поголема одговорност од граѓаните и туристите. Нагласуваат дека чистењето на езерското дно не може да биде единствената мерка, доколку истовремено продолжува фрлањето отпад во водата и крајбрежјето.
Охридското Езеро е едно од најзначајните природни богатства во регионот и дел од светското природно наследство на УНЕСКО. Нуркачите предупредуваат дека неговата заштита бара континуирани активности и системски мерки, бидејќи последиците од загадувањето можат да бидат долготрајни и тешко поправливи.
