Американската компанија за вештачка интелигенција „Антропик“, позната по развојот на моделот Claude, ја реализира најголемата иницијална јавна понуда на акции (ИПО) во историјата, собирајќи 81,3 милијарди долари. Со тоа го надмина досегашниот рекорд на „Спејсекс“ на Илон Маск, која со своето излегување на берза собра околу 75 милијарди долари.
Компанијата ја утврди цената на акциите на 83 долари, над првично планираниот опсег од 70 до 78 долари. Во понудата се вклучени 980 милиони акции, а вкупната вредност на „Антропик“ се проценува на околу 1,5 билиони долари. Тргувањето на Nasdaq треба да започне под берзанската ознака ANT.
Вкупниот финансиски пакет достигнува 107,3 милијарди долари, кога на средствата од ИПО-то ќе се додадат и 26 милијарди долари од приватни инвестиции. Меѓу компаниите што се обврзале да вложат средства се Google, Microsoft, Nvidia и AMD. Дел од акциите во јавната понуда ги продаваат и постојни акционери, па затоа целата сума нема да заврши во касата на „Антропик“.
Сепак, рекордната понуда не е единственото прашање што го следат инвеститорите. Според документацијата доставена до американската Комисија за хартии од вредност, до 315 милиони дополнителни постојни акции би можеле да станат достапни за продажба уште на првиот трговски ден, преку исклучок од привременото ограничување за продажба. Тоа не значи дека сите ќе бидат понудени, туку дека нивните сопственици ќе имаат можност да продадат дел од уделите под одредени услови.
Интересот за ИПО-то е голем, но постои и воздржаност. Во анкета на инвеститорската платформа Stocktwits, 67 проценти од учесниците изјавиле дека не планираат да купат акции во понудата, додека 20 проценти одговориле потврдно. На пазарите пред официјалниот почеток на тргувањето се појавиле индикации за цена од околу 100 долари по акција, но конечната пазарна вредност ќе зависи од реалното тргување.
Излегувањето на „Антропик“ на берза се смета за важен тест за инвеститорскиот интерес кон компаниите за вештачка интелигенција. И покрај огромните вложувања и брзиот раст на секторот, остануваат прашањата за високите трошоци за развој, инфраструктурата и способноста на компаниите долгорочно да ги оправдаат високите пазарни вредности.









