Политичкиот ќор-сокак околу измените на Изборниот законик во Македонија ја одразува длабоката недоверба меѓу власта предводена од ВМРО-ДПМНЕ и опозицискиот СДСМ. Спорните модели за гласање на дијаспората, проследени со меѓусебни обвинувања за изборни манипулации, го доведуваат во прашање исполнувањето на реформската агенда предвидена за евроинтегративниот процес на државата.
Централниот спор меѓу ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ се однесува на начинот на кој македонските државјани во странство ќе го остваруваат своето избирачко право. Владејачката партија, предводена од премиерот Христијан Мицкоски, инсистира на воведување електронско гласање или гласање по пошта, со цел да се зголеми излезноста на дијаспората. Од друга страна, опозицискиот СДСМ, на чело со Венко Филипче, стравува дека ваквите модели, без соодветни механизми за контрола, отвораат простор за изборни нерегуларности. Опозицијата, поддржана од Левица, поднесе над 10.000 амандмани, со што практично го блокираше усвојувањето на законските измени во Собранието, барајќи гласањето да се одвива исклучиво во дипломатско-конзуларните претставништва.
Овој застој има сериозни последици врз европскиот пат на Македонија. Изборниот законик е клучен дел од реформската агенда, за која Европската комисија очекува напредок. Евроамбасадорот Михалис Рокас јавно повика на политички консензус, оценувајќи го предложениот текст како солидна основа. Сепак, рокот до 15 јули за финализирање на овие обврски станува сè потешко остварлив. Неуспехот да се постигне договор до овој датум може негативно да се одрази на оценката за напредокот на државата, која треба да биде презентирана во септември, по завршувањето на летните одмори.
Додека владејачката ВМРО-ДПМНЕ ја обвинува опозицијата за страв од дијаспората, тврдејќи дека иселениците нема да гласаат за СДСМ поради нивното претходно владеење. СДСМ го обвинува Мицкоски за обид за „изборен грабеж“ и манипулација со гласовите, со цел да се надомести падот на рејтингот во земјата.
Левица, пак, преку пратеникот Амар Мециновиќ, тврди дека целиот процес е „заговор“ меѓу двете најголеми партии за зачувување на постојниот изборен модел кој им одговара ним, а не на граѓаните.
Доколку не се постигне компромис до средината на јули, Македонија ризикува да ја пропушти можноста за затворање на важни чекори од реформската агенда. Постои можност за дополнителни преговори во Собранието, но довербата меѓу ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ е на исклучително ниско ниво. Идните избори, без разлика дали ќе бидат редовни или предвремени, ќе бидат тест за кредибилитетот на изборниот процес. Без консензус за правилата на игра, секој изборен резултат ќе биде предмет на оспорување, што дополнително ќе ја дестабилизира политичката состојба во државата.
