Соединетите Американски Држави планираат да го прошират своето воено присуство на Гренланд со отворање две дополнителни воени локации, според договорот што САД, Данска и Гренланд треба да го потпишат денеска во Њујорк, во рамки на Генералното собрание на Обединетите нации.
Едната локација е Нарсарсуак, на југот на Гренланд, каде што во минатото се наоѓала американската база „Блуи Вест Уан“, затворена во 1950-тите. Втората е Местерсвиг, на источниот брег на островот, каде што моментално е стационирана данската специјална единица „Сириус“, задолжена за патролирање на оддалечените арктички области.
Целосниот текст на договорот сè уште не е јавно објавен, а дел од неговите детали треба да бидат финализирани при потпишувањето. Данска соопшти дека новиот аранжман ќе ја стави безбедноста на Арктикот во поширока рамка на НАТО, наместо таа да биде исклучиво прашање меѓу Вашингтон и Копенхаген.
Договорот доаѓа по повеќемесечни тензии околу иднината на Гренланд и инсистирањето на американскиот претседател Доналд Трамп дека островот има големо стратешко значење за САД. Претходните негови изјави за можноста Вашингтон да го преземе Гренланд предизвикаа дипломатски тензии со Данска и во рамките на НАТО.
Новото безбедносно партнерство, сепак, не предвидува промена на суверенитетот над Гренланд. Островот останува автономна територија во рамките на Кралството Данска, а данските власти нагласуваат дека договорот ја почитува сувереноста на кралството и правото на Гренланѓаните на самоопределување.
Американското воено присуство на Гренланд било значително поголемо за време на Студената војна. Тогаш САД имале 17 воени објекти и повеќе од 10.000 припадници на персоналот. Денес на островот функционира американската вселенска база „Питуфик“, со околу 150 американски воени лица.
Гренланд има големо стратешко значење поради својата географска положба меѓу Северна Америка и Европа, како и поради богатствата со минерали и другите природни ресурси. Проширувањето на американското воено присуство се поврзува со зголеменото значење на Арктикот за безбедноста на НАТО и со пошироката геополитичка конкуренција во регионот.
